Jongeren weer terug naar ouderlijk huis

Eens zal het er van komen dat uw kinderen uit huis zullen gaan en hun eigen leven gaan leiden. Maar het kan ook zomaar gebeuren dat uw kinderen toch weer bij u terug komen, want dat komt tegenwoordig steeds vaker voor.

Als jongeren gaan studeren, kiezen velen ervoor om op zichzelf te wonen. Maar eenmaal een tijd op zichzelf gewoond te hebben, kiezen zij er toch weer voor om bij hun ouders te wonen, al dan niet tijdelijk. Dat jongeren weer in hun ouderlijk huis intrekken, komt steeds vaker voor. Dat is gebleken uit cijfers van het CBS.

De belangrijkste redenen voor het herinwonen bij de ouders is, zowel voor mannen als voor vrouwen, het beëindigen van een opleiding. Maar ook het verbreken van een relatie of huwelijk zijn redenen om weer bij de ouders te gaan wonen. Deze laatstgenoemde reden geldt vooral voor vrouwen. Andere redenen kunnen zijn dat zij nog geen huisvesting hebben of wachten op een woning en daarom tijdelijk bij hun ouders gaan wonen. Dit laatste is soms wel met een partner. Maar doorgaans gaan meisjes eerder terug naar hun ouders in vergelijking met jongens.

Dat betekent niet dat geen enkele jongere meer uit huis zal gaan. Want de gemiddelde leeftijd van mannen die uit het huis gaan ligt rond het 22e levensjaar. Voor vrouwen ligt dit lager en verlaten zij hun ouderlijk huis op 20-jarige of 21-jarige leeftijd. Tegenwoordig is samenwonen of trouwen niet de belangrijkste reden om op zichzelf te wonen. Slechts 1 op de 3 mannen vindt het een belangrijke reden en 4 op de 10 vrouwen verlaat hiervoor het ouderlijk huis. Vandaag de dag is behoefte aan zelfstandigheid of de gevolgen van een opleiding de belangrijkste redenen.

Bron: CBS.nl

Lees het artikel ook op Margriet.nl

De ware woont om de hoek

Er komt een moment in het leven dat we tegen de ware aan lopen. En daarvoor hoeven we niet ver weg op zoek te gaan. De ware bevindt zich vlak bij de eigen woonplaats.

De grote meerderheid van de Nederlanders vinden hun partner dicht bij huis. Meer dan de helft komt de ware tegen op minder dan 6 kilometer van hun eigen huis. Demografe Karen Haandrikman heeft hier onderzoek naar gedaan aan de Rijksuniversiteit Groningen.

Vooral in de steden in het noorden en oosten van het land, de zogeheten Bijbelgordel, vinden grote liefdes elkaar vlak bij hun eigen huis. Haandrikman maakt hieruit op dat religie en cultuur zelfs nu nog van invloed zijn op de partnerkeuze. Maar ook factoren zoals sociale klasse, leeftijd en opleidingsniveau zijn van invloed op deze keuze.

Toch zijn er wel degelijk mensen die hun partner aanzienlijk ver weg vinden. Dit zijn voornamelijk de hoger opgeleiden. Zij zijn waarschijnlijk minder lokaal georiënteerd en beschikken veelal over meer financiële middelen om reizen te maken.

Opvallend is dat ook veel jongeren hun liefde ver weg vinden. Maar in de stad gaat dat niet helemaal op. Daar wonen wel relatief veel hoger opgeleiden en jongeren, maar volgens Haandrikman is de bevolkingsdichtheid zo hoog dat er meer ‘opties’ zijn.

Karen Haandrikman heeft dit onderzoek gedaan door in het bevolkingsregister van ruim 300.000 mensen die gingen samenwonen, de oorspronkelijke woonplaats op te zoeken. En dus hoe ver zij van elkaar woonden. Dit heeft zij met behulp van het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) gedaan.

Bron: Nu.nl/ANP – Metro – Sp!ts

Lees het artikel ook op Margriet.nl

‘Wat geluk per definitie is, is best moeilijk te benoemen’

Elly (54) is al 34 jaar getrouwd met Gerard. Zij zijn de trotse ouders van een zoon (32), dochter (29) en hun jongste zoon (21). Zij hebben de kinderen vol trots opgevoed en binnenkort worden zij gelukkige grootouders.

Wat is geluk?
“Wanneer iedereen zich goed voelt en lekker in zijn vel zit. Als ik zie dat mijn gezinsleden blij zijn, dan ben ik ook blij. Maar wat geluk per definitie is, dat is eigenlijk best moeilijk te benoemen. Er zijn veel verschillende situaties in een gezin die je gelukkig maken. Dat kan verschillen van een lief woordje van je zoon en een kleine verrassing van je dochter tot een knuffel van je partner. Dit zijn voorbeelden in het gezin die mij gelukkig maken. Maar wanneer de zon schijnt, word ik ook gelukkig. Ik ben echt een zonnemens. Ik was ook erg blij toen ik een reis had gewonnen, dat was ook geluk hebben. Het is zo’n heerlijk idee dat je op vakantie gaat zonder daar iets voor te moeten betalen.” 

De mooiste dagen
“Toen ik ging trouwen met Gerard, was dat tot dan toe de mooiste dag van mijn leven. Ik weet nog goed dat het die dag eerst erg mistig was. ’s Ochtends had ik mijn trouwjurk opgehaald en ’s middags zou Gerard mij ophalen. Op het moment dat hij aanbelde, riep mijn moeder, ‘Elly, de zon!’ Precies op dat moment ging de zon schijnen en het was een heel bijzonder  moment. De rest van de dag hebben we ervan kunnen genieten. Toen twee jaar later onze eerste zoon werd geboren, was dat eigenlijk ook de mooiste dag. Het was een uitbreiding van het geluk in het leven. Na weer twee jaar werden wij verblijd met de geboorte van onze dochter. Ons geluk kon niet op!  Acht jaar later kregen wij nog een tweede zoon. De geboortes van onze drie kinderen, zijn zeker een uitbreiding van ons familiegeluk.”

Opgroeien
“Nu de kinderen eenmaal zijn opgegroeid, is er ook een hoop veranderd. Onze jongste zoon heeft een heel leuke vriendin en onze dochter woont samen. Onlangs is onze oudste zoon getrouwd en daardoor heb ik mijn eigen bruiloft weer herbeleefd. Bij die bruiloft heb ik eigenlijk ook een rol mogen spelen. Mijn zoon had mij gevraagd om te helpen bij het uitzoeken van de bruidskleding. Ik voelde me echt vereerd! Gerard en ik voelden ons erg trots op de bruiloft zelf. Het was ook een bijzonder moment dat onze zoon en dochter getuigen mochten zijn en hun handtekening neer zetten.”

Geschiedenis herhaalt zich
“Niet lang na de trouwerij van onze oudste zoon, maakte onze dochter bekend dat ze zwanger is. Dat vind ik echt geweldig. Ik ga daar helemaal van stralen! Sindsdien gaan we steeds meer terug in de tijd. Toen ik in verwachting was van haar, heb ik een boekje bijgehouden. Deze leest zij nu en samen praten we er over. Dan herken je steeds meer dingen van vroeger. Eigenlijk is het wel grappig om te zien, want de dingen die wij nu samen bespreken, heb ik vroeger ook met mijn moeder besproken. Ik ben erg blij voor mijn dochter dat zij in verwachting is. Het lijkt mij namelijk erg eenzaam als je geen kinderen hebt.”

Echte moederdochter band
“Onze dochter woont best wel ver weg, maar ze komt regelmatig een weekendje bij ons logeren. Ik kan dan mijn geluk niet op. Haar vriend komt niet altijd mee. Ik heb een heel goede band met hem, maar hij gunt ons een gezellig weekend samen. Wanneer onze dochter bij ons is, is dat heel intens. Je ontbijt samen, je gaat tegelijkertijd slapen, van vroeg tot laat ben je bij elkaar. Ze praat gezellig de hele dag door en dan ben ik echt in mijn element. In het begin moest ik soms nog wel een traantje laten wanneer ze wegging. Nu gaat dat beter en lang leve de telefoon en sms-berichten!” 

Liefdevol begrip
“Mijn man voegt ook heel veel toe aan mijn geluk. Ik ben namelijk een type dat het liefst de hele wereld op de schouders neemt en niet voor minder als het beste resultaat gaat. Maar dat houdt een mens niet vol. Mijn man is daar gelukkig heel nuchter in en bekijkt het van een andere kant. Op die manier wordt ik er ook weer rustiger van en ik ben blij dat hij mij zo goed begrijpt.”

Tevreden en gelukkig
“Ik ben erg blij met alle keuzes die ik heb gemaakt in mijn leven en heb bijna nergens spijt van. Soms denk ik wel bij mezelf dat ik me niet zoveel zorgen had moeten maken om andere mensen en de dingen om me heen. Dat had mij een hoop energie bespaart gebleven en had ik nog meer kunnen genieten van de mooie dingen.”

Mannen kunnen niet zonder vrouwen

Wat zeg je me nou? Is het dan toch waar? Als je denkt dat mannen na een scheiding sneller op zoek gaan naar een nieuwe liefde dan vrouwen, dan is het antwoord inderdaad ‘ja’.

Dat is namelijk gebleken uit cijfers van het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS). Vrouwen blijven na een scheiding in vergelijking met mannen, vaker alleen. Mannen wonen na vier jaar na een scheiding alweer samen, terwijl dit maar bij een derde van de vrouwen het geval is. Ook de behoefte om te hertrouwen na een scheiding, is voor vrouwen zeer klein. Uit de cijfers is op te maken dat maar vier op de tien vrouwen alleen blijven wonen.

Hoogleraar psychologie Roos Vonk heeft hiervoor een verklaring: “Vrouwen kunnen zich zelfstandig beter redden. Als mannen gewend zijn aan het huwelijk hebben ze het na een scheiding moeilijker. Ze zijn het bijvoorbeeld gewend dat hun vrouw ‘s ochtends een gestreken hemd klaarlegt. Na een echtscheiding gaan ze een vrouw in hun leven missen. Daarom zoeken ze sneller een nieuwe partner.”

Ook relatietherapeut Sylvia van der Spek weet hier nog iets aan toe te voegen. Mannen gaan namelijk na hun echtscheiding op zoek naar een partner met een minder hoog niveau, het zogeheten ‘downdaten’. Op die manier blijven er weinig gelijkwaardige partners over voor vrouwen, wat het voor vrouwen nog weer lastiger maakt om een nieuwe relatie te beginnen. “Als mannen ouder worden, worden ze vaak succesvoller en aantrekkelijker. Het is dan gemakkelijk voor ze om een mooie, jonge vriendin te vinden”, aldus Roos Vonk. De kans dat vrouwen ook gaan downdaten is veel kleiner. Vrouwen worden ouder, minder mooi en een succesvolle carrière heeft geen meerwaarde.

Wat ook te maken heeft met het feit dat vrouwen langer alleen blijven, is dat wanneer er kinderen in het spel zijn dat die eerder bij de moeder gaan wonen. Wanneer de vrouw een nieuwe potentiele partner op het oog heeft, moet het ook klikken tussen de kinderen en hem.

Vele psychologen hebben mee gedisscusieerd over het onderwerp. Ook Relatiepsycholoog Michel Mudde beweert dat mannen een scheiding gemakkelijker achter zich kunnen laten. Vrouwen staan volgens hem langer stil bij de veranderingen. Daarnaast benutten vrouwen het alleen zijn om uit te zoeken waarom het zo is gelopen. Volgens Mudde staan mannen sneller open voor een nieuwe relatie: “Liefde overkomt je. Maar als je er niet voor open staat, overkomt het je ook niet”.

Bron: Sp!ts

Overzicht van de interviews

Eigenlijk zijn alle vrouwen bijzonder. Maar je bent vooral bijzonder om de dingen die je doet, denkt en zegt.

‘Het was zijn ondeugendheid die mij heel erg aansprak’ – Sabina (24) heeft het helemaal voor elkaar. Ze is getrouwd met Alex (23), moeder van Charissa (3 maanden oud) en woont in een authentiek huis in Den Helder. Zij vertelt over hoe het allemaal begon.

‘Door de steun van God worden wij gelukkig’ - Joke (50) is getrouwd met Geert-Jan en is moeder van Steven (20), Jasper en Niels (17). Zij is freelance lerares en huisvrouw. Haar hele gezin gelooft en is lid van de Vrije Evangelische Gemeente.

‘Ik kreeg het gevoel alsof ik de hele wereld aan kon’ – Bianca (29) woont samen met Arnaud. Zij beschikt over reiki vaardigheden en heeft deze kunnen verbeteren dankzij een reiki cursus.

‘Wat geluk per definitie is, is best moeilijk te benoemen’ - Elly (54) is al 34 jaar getrouwd met Gerard. Zij zijn de trotse ouders van een zoon (32), dochter (29) en hun jongste zoon (21). Zij hebben de kinderen vol trots opgevoed en binnenkort worden zij gelukkige grootouders.

Veel passies en een bijzondere loopbaan – M. (41) is getrouwd en heeft pas een puppy geadopteerd. Ze heeft vele passies en een bijzondere loopbaan.

Julia Samuël over Wereld Malariadag - In dit interview vertelt Julia Samuël over haar Stichting Drive Against Malaria. Zij reist samen met David Robertson af naar Afrika om de bevolking in te lichtten over malaria. Dit interview is gedaan voor Margriet.nl

‘Het was zijn ondeugendheid die mij heel erg aansprak’

Sabina (24) heeft het helemaal voor elkaar. Ze is getrouwd met Alex (23), moeder van Charissa (3 maanden oud) en woont in een authentiek huis in Den Helder. Zij vertelt over hoe het allemaal begon.

De vonk die over sloeg
“Ik heb Alex voor het eerst ontmoet op school, op het Horizon College in Heerhugowaard. Ik was 18 en Alex was 16. Wij waren klasgenoten van elkaar, maar in het begin zag ik hem helemaal niet staan. Maar tijdens een sneeuwballengevecht op school, sloeg de vonk over. Hij stopte een sneeuwbal in mijn nek, waarop ik eerst ook heel kwaad werd, maar het was zijn ondeugendheid die mij heel erg aansprak.”

Het eerste afspraakje
“Sindsdien reisden we steeds vaker samen naar school. Uiteindelijk hebben we een keer samen afgesproken. Ik zou bij hem langs gaan en Alex vertelde mij dat ik bij station Den Helder Zuid uit moest stappen, maar ik dacht daar anders over. Zo meteen sta ik nog op een duister stationnetje te wachten en dat leek mij niks. Daarom was ik gewoon naar station Den Helder gegaan en heeft Alex mij opgehaald met zijn scooter. Sinds ons eerste afspraakje zagen we elkaar steeds meer en deden we steeds meer samen. Uiteindelijk zijn we via een aantal sms’jes officieel een stelletje geworden.”

Een prachtig huis
“We hebben allebei school zoveel mogelijk afgemaakt. Op het moment dat we allebei niveau 2 hadden behaald, zijn we gestopt met school. We wilden ook graag samenwonen. Ik kom zelf uit Limmen, maar om daar in aanmerking te komen voor een huurhuis, moet je jaren ingeschreven staan. Eigenlijk heb ik Alex overbluft om in Den Helder te gaan wonen. Hij wilde het liefst in Den Helder blijven, maar een middenweg had ook leuk geweest voor mij. Uiteindelijk hebben we een heel leuk huis gevonden in Den Helder.”

Een hart van waxinelichtjes
“Na drie jaar samenwonen, kwam ik op een keer thuis uit mijn werk. Ik werkte toen nog in het centrum van Amsterdam en op het moment dat ik thuiskwam moest ik hoognodig naar het toilet. Maar Alex deed de deur niet open en ik dacht echt, ‘waarom doet hij die deur nou niet open? Ik doe het zowat in mijn broek!’ Maar op de voordeur hing een briefje. Wat daarop stond weet ik niet meer precies, want ik liep regelrecht door naar het toilet. Ook daar hing een briefje met de tekst: ‘Hahaha, je moet zeker naar de wc!’ Eerst had ik geen idee wat er allemaal gaande was en vond het maar een gedoe. Vervolgens liep ik de woonkamer in en daar stonden allemaal waxinelichtjes te branden in de vorm van een hart. Daar stond ook een doosje met een briefje erop: ‘Eerst ‘ja’ zeggen en dan open maken’. De tranen sprongen in mijn ogen en natuurlijk heb ik ja gezegd!”

‘Mijn moeder en mijn zus hebben de jurk gemaakt’
“Er is ongeveer een jaar voorbij gegaan voordat we gingen trouwen. We hadden de datum 20-07-2007 geprikt voor de grote dag. Dat vonden wij allebei een heel mooie datum. Voor die dag hadden we de plechtige gelegenheid in het stadshuis en vervolgens werd het feest voortgezet in een gezellig zaaltje. We hadden daarvoor een witte limousine gehuurd, wat heel bijzonder was. De band die we hadden uitgekozen was dezelfde band als op de trouwerij van de zus van Alex. Wij hadden daar zo van genoten dat wij deze ook op onze trouwerij wilden horen. En dan mijn jurk nog! Deze was niet alleen maar heel erg mooi, heel zomers en in mijn favoriete kleur, lila-roze, maar had ook een emotionele waarde. Mijn moeder en mijn zus hebben de jurk voor mij gemaakt. Een huwelijksreis zat er helaas niet in, omdat het geld gewoonweg ‘op’ was. We hebben wel een stacaravan op een camping, dus zijn we er toch even heerlijk tussenuit geweest!.”

Blijdschap en verbazing
“We waren twee jaar samen getrouwd toen ik me beroerd ging voelen. Ik voelde me misselijk en een beetje zeurderig in mijn lichaam en dat hield al een paar weken aan. Daarom hadden we toch maar een afspraak gemaakt met de huisarts, ten eerste omdat ik niet wist wanneer mijn laatste menstruatie was en ten tweede was het misschien wel een vervelende griep. Alex en ik zouden die dag op visite gaan bij zijn broer, maar dat hadden we afgezegd. Zijn broer had als advies gegeven om een zwangerschapstest te halen. We hadden twee stuks en ik had allebei de tests gedaan. Alex had die tests vast en hij zei ‘nee!’ vol ongeloof en verbazing. Je hoorde de blijdschap in zijn stem. Mijn reactie was dat ik het eigenlijk al had geweten. Voor mijn gevoel wist ik het al, of het nou moederinstinct was of dat het met mijn hormonen te maken had, weet ik niet precies. Deze tests waren een soort bevestiging. Op 11 augustus waren wij de trotse ouders van Charissa.”

In de toekomst
“Na de geboorte van Charissa merk ik aan mezelf dat ik veel zorgzamer ben. Maar ook ben ik meer ontspannen. Voorheen werkte ik fulltime en had ik ook het huishouden erbij, waardoor ik wat gestrest was. Tot nu toe heb ik nog niet gewerkt en kan ik daar verder nog niet over oordelen. Wel ga ik na mijn zwangerschapsverlof drie dagen in de week werken. Mijn werk is hier om de hoek, bij C&A, waar ik heerlijk aan de gang kan gaan op de kinderafdeling. Het is een bewuste keuze van mij dat ik blijf werken nu we een dochter hebben. Ik vind het fijn om onder de mensen te zijn. Aangezien ik drie dagen in de week werk, blijven er nog vier hele dagen over waarin ik heel veel kan doen. Alex heeft ploegendienst en kan hij, waar nodig is, ook bijspringen. De opa’s en oma’s willen ook heel graag oppassen dus dat komt helemaal goed. En hoe ik verder de toekomst zie? Ik blijf lekker werken en hoop dat er een tweede kindje zal komen. Ook hoop ik nog steeds in Den Helder te wonen, ik heb het hier erg naar mijn zin.”