Julia Samuël over Wereld Malariadag

Zondag 25 april is het Wereld Malaria Dag. Margriet.nl sprak daarom met Julia Samuël over haar Stichting Drive Against Malaria. Zij is net terug van een reis. Zij was met David Robertson in Kameroen en Central Africa Republic om zich in te zetten tegen malaria.

Hoe groot is het malariaprobleem?
“Op dit moment krijgen er elk jaar ongeveer 500 miljoen mensen in de wereld malaria, waarvan er meer dan 1 miljoen kinderen sterven. Overal waar wij komen, zien wij moeders in paniek, omdat hun kind malaria heeft. Wanneer het kind niet op tijd medicatie krijgt, zal het sterven. Vaak is er te weinig medicatie en veel vrouwen geven een kindje bij de geboorte daarom nog geen naam. Vooral de mensen die arm zijn en in afgelegen gebieden in Afrika buiten de stad wonen, verliezen hun kinderen aan malaria. Maar op het moment dat wij daar zijn, krijgen de mensen weer hoop, omdat de bevolking weet dat wij medicatie meebrengen.”

Hoe werkt de medicatie bij een kind?
“Het medicijn voor een kind van ongeveer 3 jaar, kost niet meer dan € 0,85 en kan zijn leven redden. Het is bijna onvoorstelbaar dat er nog altijd te weinig hulp is en dat er tekort medicijnen zijn. Wij zijn eigenlijk hun enige hoop en de vrouwen kijken ons ook doordingend aan, vol hoop dat wij hun kindje kunnen redden. In de meeste gevallen zijn de kinderen nog bij bewustzijn en na het toedienen van medicatie zie je na al ongeveer 2 uren verbetering. Wanneer het kind al buiten bewustzijn is, kunnen we de medicatie wel anaal toedienen, maar dan blijft het nog afwachten.”

Waarom zijn de muskietennetten zo belangrijk?
“Naast het toedienen van medicatie, geven wij ook educatie over malaria waarbij wij de bevolking inlichten over hoe zij om kunnen gaan met malaria. Ook delen wij geïmpregneerde muskietennetten uit, zodat mensen tijdens het slapen niet geprikt worden door de malariamuskiet, de anophelesmuskiet. Deze muskiet is een nachtdier en wanneer zij op het geïmpregneerde net zitten, sterven zij binnen 20 minuten. Een net gaat ongeveer 4 tot 5 jaren mee en de mensen krijgen na deze periode weer een nieuw net van ons.”

Hoe reageert de bevolking op jullie activiteiten?
“Wanneer wij voor het eerst in een dorp komen, is iedereen verbaasd, maar zij komen allemaal naar ons toe om te vragen om hulp tegen malaria. Wij zetten dan het malariaproject op waarbij wij de netten, medicatie en educatie geven en de bevolking is ontzettend dankbaar. In de dorpen die wij hebben bezocht, hebben wij malaria met 70 tot 90 procent terug kunnen dringen. Dat is fantastisch om te zien.”

U heeft zelf ook malaria gehad, hoe heeft u dat ervaren?
“De eerste keer dat ik malaria had, was ik net terug uit Mozambique. In Afrika was de temperatuur erg hoog en in Nederland was het -12°C. Ik voelde mij niet erg goed en in eerste instantie dacht ik dat het door het grote temperatuurverschil kwam. Maar nadat ik gesproken had met David, vond hij dat ik vreemd praatte en dacht dat ik malaria had. Ik ben toen razendsnel opgenomen in het ziekenhuis en daar bleek dat ik hersenmalaria had. Malaria schakelt heel langzaam alle essentiële organen uit. Mijn hart functioneerde nog maar voor 50 procent en mijn longen functioneerden ook niet meer goed. Gelukkig heb ik op tijd medicatie toegediend gekregen, anders had ik dat niet overleefd.”

www.driveagainstmalaria.nl

Lees het interview ook op Margriet.nl

Beveiligd: Veel passies en een bijzondere loopbaan

Dit bericht is beveiligd met een wachtwoord. Geef je wachtwoord om het te lezen:

Wachtwoord:

‘Wat geluk per definitie is, is best moeilijk te benoemen’

Elly (54) is al 34 jaar getrouwd met Gerard. Zij zijn de trotse ouders van een zoon (32), dochter (29) en hun jongste zoon (21). Zij hebben de kinderen vol trots opgevoed en binnenkort worden zij gelukkige grootouders.

Wat is geluk?
“Wanneer iedereen zich goed voelt en lekker in zijn vel zit. Als ik zie dat mijn gezinsleden blij zijn, dan ben ik ook blij. Maar wat geluk per definitie is, dat is eigenlijk best moeilijk te benoemen. Er zijn veel verschillende situaties in een gezin die je gelukkig maken. Dat kan verschillen van een lief woordje van je zoon en een kleine verrassing van je dochter tot een knuffel van je partner. Dit zijn voorbeelden in het gezin die mij gelukkig maken. Maar wanneer de zon schijnt, word ik ook gelukkig. Ik ben echt een zonnemens. Ik was ook erg blij toen ik een reis had gewonnen, dat was ook geluk hebben. Het is zo’n heerlijk idee dat je op vakantie gaat zonder daar iets voor te moeten betalen.” 

De mooiste dagen
“Toen ik ging trouwen met Gerard, was dat tot dan toe de mooiste dag van mijn leven. Ik weet nog goed dat het die dag eerst erg mistig was. ’s Ochtends had ik mijn trouwjurk opgehaald en ’s middags zou Gerard mij ophalen. Op het moment dat hij aanbelde, riep mijn moeder, ‘Elly, de zon!’ Precies op dat moment ging de zon schijnen en het was een heel bijzonder  moment. De rest van de dag hebben we ervan kunnen genieten. Toen twee jaar later onze eerste zoon werd geboren, was dat eigenlijk ook de mooiste dag. Het was een uitbreiding van het geluk in het leven. Na weer twee jaar werden wij verblijd met de geboorte van onze dochter. Ons geluk kon niet op!  Acht jaar later kregen wij nog een tweede zoon. De geboortes van onze drie kinderen, zijn zeker een uitbreiding van ons familiegeluk.”

Opgroeien
“Nu de kinderen eenmaal zijn opgegroeid, is er ook een hoop veranderd. Onze jongste zoon heeft een heel leuke vriendin en onze dochter woont samen. Onlangs is onze oudste zoon getrouwd en daardoor heb ik mijn eigen bruiloft weer herbeleefd. Bij die bruiloft heb ik eigenlijk ook een rol mogen spelen. Mijn zoon had mij gevraagd om te helpen bij het uitzoeken van de bruidskleding. Ik voelde me echt vereerd! Gerard en ik voelden ons erg trots op de bruiloft zelf. Het was ook een bijzonder moment dat onze zoon en dochter getuigen mochten zijn en hun handtekening neer zetten.”

Geschiedenis herhaalt zich
“Niet lang na de trouwerij van onze oudste zoon, maakte onze dochter bekend dat ze zwanger is. Dat vind ik echt geweldig. Ik ga daar helemaal van stralen! Sindsdien gaan we steeds meer terug in de tijd. Toen ik in verwachting was van haar, heb ik een boekje bijgehouden. Deze leest zij nu en samen praten we er over. Dan herken je steeds meer dingen van vroeger. Eigenlijk is het wel grappig om te zien, want de dingen die wij nu samen bespreken, heb ik vroeger ook met mijn moeder besproken. Ik ben erg blij voor mijn dochter dat zij in verwachting is. Het lijkt mij namelijk erg eenzaam als je geen kinderen hebt.”

Echte moederdochter band
“Onze dochter woont best wel ver weg, maar ze komt regelmatig een weekendje bij ons logeren. Ik kan dan mijn geluk niet op. Haar vriend komt niet altijd mee. Ik heb een heel goede band met hem, maar hij gunt ons een gezellig weekend samen. Wanneer onze dochter bij ons is, is dat heel intens. Je ontbijt samen, je gaat tegelijkertijd slapen, van vroeg tot laat ben je bij elkaar. Ze praat gezellig de hele dag door en dan ben ik echt in mijn element. In het begin moest ik soms nog wel een traantje laten wanneer ze wegging. Nu gaat dat beter en lang leve de telefoon en sms-berichten!” 

Liefdevol begrip
“Mijn man voegt ook heel veel toe aan mijn geluk. Ik ben namelijk een type dat het liefst de hele wereld op de schouders neemt en niet voor minder als het beste resultaat gaat. Maar dat houdt een mens niet vol. Mijn man is daar gelukkig heel nuchter in en bekijkt het van een andere kant. Op die manier wordt ik er ook weer rustiger van en ik ben blij dat hij mij zo goed begrijpt.”

Tevreden en gelukkig
“Ik ben erg blij met alle keuzes die ik heb gemaakt in mijn leven en heb bijna nergens spijt van. Soms denk ik wel bij mezelf dat ik me niet zoveel zorgen had moeten maken om andere mensen en de dingen om me heen. Dat had mij een hoop energie bespaart gebleven en had ik nog meer kunnen genieten van de mooie dingen.”

‘Ik kreeg het gevoel alsof ik de hele wereld aan kon’

Bianca (29) woont samen met Arnaud. Zij beschikt over reiki vaardigheden en heeft deze kunnen verbeteren dankzij een reiki cursus.

Voorbestemd
“Ongeveer twee jaar geleden werkte ik bij een modezaak. Maar deze paste eigenlijk niet goed bij mij, maar later besefte ik mij pas dat het voorbestemd moest zijn zodat ik Maria zou ontmoeten. Zij was toen mijn collega en wees mij op reiki. Er kwam op een gegeven moment een districtmanager in de winkel langs. Op het moment dat zij vertrok, voelden Maria en ik een heleboel negatieve energie. We wisten bijna zeker dat het door die vrouw kwam. Daarom besloten wij om buiten een rondje te lopen en we voelden de negatieve energie van ons af waaien. Het was heel bijzonder en vreemd om dat zo te voelen. Daarna gaf Maria als advies dat ik ook reiki moest uitoefenen. Maar op dat moment deed ik hier nog niets mee.”

Mikao Usui
“De ontdekker van reiki is Dr. Mikao Usui en heeft deze vaardigheid aan andere mensen overgebracht. Reiki is de levensenergie vol liefde, wijsheid en kracht, die je altijd bij je draagt om nieuwe impulsen te geven in onze groei naar heelheid en gezondheid. Reiki helpt je namelijk om pijnen te verlichten en vaak zelfs om te laten verdwijnen.”

Veel pijn
“Sinds die keer in de winkel voelde ik steeds meer wat andere mensen voelen. Bijvoorbeeld wanneer iemand last heeft van zijn rug, voel ik dat. Maar ook wanneer iemand niet lekker in zijn vel zit, krijg ik datzelfde gevoel. Dat heb ik bij zowel bekenden als bij onbekenden. In de winkel was er op een keer een klant die had last van haar maag, wat ik ook voelde. Eerst twijfelde ik of ik dat tegen haar moest zeggen. Omdat er bijna niemand in de winkel was, ben ik toch naar haar toe gegaan. De klant was heel verbaasd, omdat het klopte. Zij wees mij ook op de cursus reiki en dat ik deze vaardigheid moest benutten.”

Toch een cursus
“Maar een half jaar later heb ik pas besloten om een reiki cursus te volgen. Ik wilde er graag meer over weten en het zelf ervaren. Daarom ben ik erg blij dat ik het toch heb gedaan. De cursus heb ik als heel bijzonder ervaren en ik ben ‘mezelf tegen gekomen’. Want ik ben mezelf nu bewuster van mijn omgeving. Het spreekt voor zich dat wanneer je voor je kijkt, dat je dat ziet. Maar ik voel nu ook gebeurtenissen achter mij. Maar ook het uitoefenen van reiki is voor mij een positieve verandering in mijn leven. Wanneer ik reiki op iemand uitoefen, voel ik eerst de pijn in mijn armen naar de plek gaan waar die persoon ook de pijn voelde. Deze pijn wordt weer omgezet in warmte en energie. Hierna heb ik werkelijk het gevoel alsof ik de hele wereld aan kan. Maar door reiki krijg je ook meer rust in je hoofd, waar je ontspannen van wordt.”

Medaillon
“Het is niet altijd prettig om pijnen van andere mensen aan te voelen. Wanneer ik op een drukke zaterdag in de supermarkt staat, kan dit heel beklemmend en chaotisch op me af komen. Ik heb mezelf wel eens ingebeeld dat ik in een coconnetje zit en dat er geen mensen om mij heen zijn. Dan valt de drukte wel mee. Maar ik moet daar nog meer mee oefenen, omdat ik niet boodschappen kan doen en tegelijkertijd doen alsof ik in een cocon rond loop. De laatste tijd draag ik daarom een medaillon met een speciale steen. Deze vermindert de pijn die ik bij andere mensen voel.”

Mysterieuze gebeurtenissen
“Ik voel pijntjes van andere mensen, maar in huis gebeuren de laatste tijd ook aparte dingen. Ik voel soms iemand in mijn huis, terwijl ik zeker weet dat ik alleen ben. Soms worden er fotolijstjes omgedraaid en wanneer ik deze weer goed neerzet, is deze binnen enkele seconden weer omgedraaid. Dit is moeilijk te verklaren, maar ik geloof wel degelijk dat er toen iemand is geweest. Maar ook wanneer ik vraag om een teken of iets goed komt, krijg ik zo’n teken. Op het moment dat er een dierbare van mij overleed, vroeg ik er ook om. En de volgende dag vloog er een vlinder met mij mee en ik wist dat dat het teken moest zijn.”

Hoe verder
“In mijn directe omgeving pas ik reiki toe. Dat wil zeggen bij familie en vrienden. Maar het mooiste is dat ik meteen aanvoel waar mensen pijn hebben. Je hoeft geen vragen te stellen en de persoon is meteen van de pijn af. Wat ik later wel zou willen, is om net als mijn toenmalige collega, een eigen praktijk te beginnen. Zij geeft ontspanningsmassages en oefent reiki uit. Zij is daar heel goed in en ik bewonder haar daar ook in. Maar het is wel belangrijk om jezelf open te stellen voor reiki, dan kun je ook weer een stapje verder.”

Geloof in een gelukkig leven

Joke (50) is getrouwd met Geert-Jan en is moeder van Steven (20), Jasper en Niels (17). Zij is freelance lerares en huisvrouw. Haar hele gezin gelooft en is lid van de Vrije Evangelische Gemeente.

De gemeente
“De Vrije Evangelische Gemeente is een afsplitsing van het Protestantse geloof. Het belangrijkste aspect is het individuele geloof in Jezus. Hij is namelijk voor jou gestorven om jouw zonden weg te nemen zodat het contact met God weer hersteld is. Jezus is écht de kern van ons geloof.”

Geloven in het geloof
“Ik ben opgegroeid in de Hervormde gemeente. Toen ik met Geert-Jan trouwde, zijn we bij zijn gemeente, de Vrije Evangelische, en mijn toenmalige gemeente gaan kijken wat ons het meest aansprak en waar wij ons het meest thuis voelden. Uiteindelijk zijn we van de Vrije Evangelische Gemeente lid geworden. In de Bijbel staat zo duidelijk beschreven dat je in Jezus moet geloven om tot God te komen, daar kan ik niet omheen.”

 Bidden in de auto
“We lezen heel vaak de Bijbel en we bidden ook veel. Bidden kan en mag de hele dag door, waar je ook bent. Je hoeft er niet speciaal voor te knielen of thuis te zijn. Het kan bijvoorbeeld zo zijn dat ik in de auto zit en ik ergens heel blij mee ben, dat ik God dan bedank. Vaak zeg ik het gebed hardop, omdat ik dan meer het gevoel heb dat ik contact maak. Ook lees ik de Bijbel elke dag. Wanneer ik voor mezelf lees, dan zijn het bepaalde stukken die bij mijn probleem passen. ’s Avonds bij het avondeten lezen we, met het gezin, vaak in chronologische volgorde.”

Geloven met het gezin
“Ik vind het heel belangrijk dat mijn kinderen ook ervaren hoe belangrijk het geloof is. Toen de kinderen klein waren zongen we altijd het kindergebed voor het slapen gaan, ‘Ik ga slapen, ik ben moe’. Bij het eten bidden we altijd en ik heb ze altijd meegenomen naar de kerk. Nog steeds brengen wij met zijn allen een bezoek aan de kerk op zondag. Niels en Steven zijn ook extra betrokken bij de kerk. Niels speelt gitaar en op zondag speelt hij mee als begeleiding van de zang. Steven houdt zich bezig met het geluid in de kerk, dat betekent dat hij het geluid van de dominee en de opname van de dienst op cd regelt. Jasper doet af en toe de crèche. Hij is op het moment minder betrokken bij de kerk, maar dat vind ik niet onlogisch. Ik hoop wel dat hij, wanneer hij wat ouder is, meer interesse krijgt in de kerk.”

Talenten van God
“Ik ben van mening dat we allemaal talenten hebben gekregen van God. Deze moet je ook binnen je gemeente, de kerk, gebruiken. Mijn talent is om met jonge kinderen te werken. In de kerk pas ik dit toe bij de kinderkerk en hier beleef ik veel plezier aan. Het doorgeven van het geloof aan de kinderen is natuurlijk heel belangrijk. Het is niet alleen iets wat je geeft, je krijgt er ook een hoop voor terug. Op die manier ben ik er voor een ander, wat mij een gelukkig gevoel geeft.”

Toekomstmuziek
“Het mooist aan dit geloof is, doordat ik geloof in Jezus, dat ik weet dat hij mij helpt in het dagelijks leven. Wanneer ik iets moeilijks moet doen of wanneer ik ergens mee zit dan bid ik tot Jezus en ik weet dat hij mij dan helpt. Het is niet alleen voor nu, maar ook voor later als je overleden bent. Dan kom je in de hemel waar het allemaal geweldig zal zijn. Het is natuurlijk toekomstmuziek, maar ik geloof echt in het hiernamaals.”

Houden van jezelf en anderen
“Er zijn bij dit geloof een hele hoop dingen waar ik gelukkig van word. Je ondervindt echt steun aan je geloof. Wanneer er problemen zijn, heb je heel veel aan je geloof. Zelf heb ik ook bepaalde Bijbelteksten in een boekje bij elkaar gezet voor specifieke problemen. Naarmate deze opgelost worden dankzij het geloof, word je daar zelf ook een stuk gelukkiger van. Maar het geloof is niet alleen voor mezelf. Ik probeer er ook voor een ander te zijn. In de tien geboden staat ook dat je je naasten lief moet hebben zoals je jezelf lief hebt. Dit moet je niet lezen als theorie, dit moet je ook in de praktijk uitvoeren. In ons gezin proberen wij zoveel mogelijk te leven volgens de Bijbel. Het is niet dat alles meteen van een leien dakje gaat. Maar door de steun van God worden wij gelukkig.”

‘Het was zijn ondeugendheid die mij heel erg aansprak’

Sabina (24) heeft het helemaal voor elkaar. Ze is getrouwd met Alex (23), moeder van Charissa (3 maanden oud) en woont in een authentiek huis in Den Helder. Zij vertelt over hoe het allemaal begon.

De vonk die over sloeg
“Ik heb Alex voor het eerst ontmoet op school, op het Horizon College in Heerhugowaard. Ik was 18 en Alex was 16. Wij waren klasgenoten van elkaar, maar in het begin zag ik hem helemaal niet staan. Maar tijdens een sneeuwballengevecht op school, sloeg de vonk over. Hij stopte een sneeuwbal in mijn nek, waarop ik eerst ook heel kwaad werd, maar het was zijn ondeugendheid die mij heel erg aansprak.”

Het eerste afspraakje
“Sindsdien reisden we steeds vaker samen naar school. Uiteindelijk hebben we een keer samen afgesproken. Ik zou bij hem langs gaan en Alex vertelde mij dat ik bij station Den Helder Zuid uit moest stappen, maar ik dacht daar anders over. Zo meteen sta ik nog op een duister stationnetje te wachten en dat leek mij niks. Daarom was ik gewoon naar station Den Helder gegaan en heeft Alex mij opgehaald met zijn scooter. Sinds ons eerste afspraakje zagen we elkaar steeds meer en deden we steeds meer samen. Uiteindelijk zijn we via een aantal sms’jes officieel een stelletje geworden.”

Een prachtig huis
“We hebben allebei school zoveel mogelijk afgemaakt. Op het moment dat we allebei niveau 2 hadden behaald, zijn we gestopt met school. We wilden ook graag samenwonen. Ik kom zelf uit Limmen, maar om daar in aanmerking te komen voor een huurhuis, moet je jaren ingeschreven staan. Eigenlijk heb ik Alex overbluft om in Den Helder te gaan wonen. Hij wilde het liefst in Den Helder blijven, maar een middenweg had ook leuk geweest voor mij. Uiteindelijk hebben we een heel leuk huis gevonden in Den Helder.”

Een hart van waxinelichtjes
“Na drie jaar samenwonen, kwam ik op een keer thuis uit mijn werk. Ik werkte toen nog in het centrum van Amsterdam en op het moment dat ik thuiskwam moest ik hoognodig naar het toilet. Maar Alex deed de deur niet open en ik dacht echt, ‘waarom doet hij die deur nou niet open? Ik doe het zowat in mijn broek!’ Maar op de voordeur hing een briefje. Wat daarop stond weet ik niet meer precies, want ik liep regelrecht door naar het toilet. Ook daar hing een briefje met de tekst: ‘Hahaha, je moet zeker naar de wc!’ Eerst had ik geen idee wat er allemaal gaande was en vond het maar een gedoe. Vervolgens liep ik de woonkamer in en daar stonden allemaal waxinelichtjes te branden in de vorm van een hart. Daar stond ook een doosje met een briefje erop: ‘Eerst ‘ja’ zeggen en dan open maken’. De tranen sprongen in mijn ogen en natuurlijk heb ik ja gezegd!”

‘Mijn moeder en mijn zus hebben de jurk gemaakt’
“Er is ongeveer een jaar voorbij gegaan voordat we gingen trouwen. We hadden de datum 20-07-2007 geprikt voor de grote dag. Dat vonden wij allebei een heel mooie datum. Voor die dag hadden we de plechtige gelegenheid in het stadshuis en vervolgens werd het feest voortgezet in een gezellig zaaltje. We hadden daarvoor een witte limousine gehuurd, wat heel bijzonder was. De band die we hadden uitgekozen was dezelfde band als op de trouwerij van de zus van Alex. Wij hadden daar zo van genoten dat wij deze ook op onze trouwerij wilden horen. En dan mijn jurk nog! Deze was niet alleen maar heel erg mooi, heel zomers en in mijn favoriete kleur, lila-roze, maar had ook een emotionele waarde. Mijn moeder en mijn zus hebben de jurk voor mij gemaakt. Een huwelijksreis zat er helaas niet in, omdat het geld gewoonweg ‘op’ was. We hebben wel een stacaravan op een camping, dus zijn we er toch even heerlijk tussenuit geweest!.”

Blijdschap en verbazing
“We waren twee jaar samen getrouwd toen ik me beroerd ging voelen. Ik voelde me misselijk en een beetje zeurderig in mijn lichaam en dat hield al een paar weken aan. Daarom hadden we toch maar een afspraak gemaakt met de huisarts, ten eerste omdat ik niet wist wanneer mijn laatste menstruatie was en ten tweede was het misschien wel een vervelende griep. Alex en ik zouden die dag op visite gaan bij zijn broer, maar dat hadden we afgezegd. Zijn broer had als advies gegeven om een zwangerschapstest te halen. We hadden twee stuks en ik had allebei de tests gedaan. Alex had die tests vast en hij zei ‘nee!’ vol ongeloof en verbazing. Je hoorde de blijdschap in zijn stem. Mijn reactie was dat ik het eigenlijk al had geweten. Voor mijn gevoel wist ik het al, of het nou moederinstinct was of dat het met mijn hormonen te maken had, weet ik niet precies. Deze tests waren een soort bevestiging. Op 11 augustus waren wij de trotse ouders van Charissa.”

In de toekomst
“Na de geboorte van Charissa merk ik aan mezelf dat ik veel zorgzamer ben. Maar ook ben ik meer ontspannen. Voorheen werkte ik fulltime en had ik ook het huishouden erbij, waardoor ik wat gestrest was. Tot nu toe heb ik nog niet gewerkt en kan ik daar verder nog niet over oordelen. Wel ga ik na mijn zwangerschapsverlof drie dagen in de week werken. Mijn werk is hier om de hoek, bij C&A, waar ik heerlijk aan de gang kan gaan op de kinderafdeling. Het is een bewuste keuze van mij dat ik blijf werken nu we een dochter hebben. Ik vind het fijn om onder de mensen te zijn. Aangezien ik drie dagen in de week werk, blijven er nog vier hele dagen over waarin ik heel veel kan doen. Alex heeft ploegendienst en kan hij, waar nodig is, ook bijspringen. De opa’s en oma’s willen ook heel graag oppassen dus dat komt helemaal goed. En hoe ik verder de toekomst zie? Ik blijf lekker werken en hoop dat er een tweede kindje zal komen. Ook hoop ik nog steeds in Den Helder te wonen, ik heb het hier erg naar mijn zin.”